Zumba & Zorba

 

Beste mensen,

Zumba en Zorba hebben zich uitstekend aangepast. De eerste twee dagen waren ze wat timide en daarna gingen ze los: onderzoeken, spelen met speeltjes en met elkaar, elkaar achterna zitten en met een vaart door het vliegengordijn het balkon op of zich vlug verstoppen achter het douchegordijn.

Als het etenstijd is – nat voer – dan staan ze beiden heel hard te mauwen en vallen dan op het voer aan alsof ze tien jaar niet gegeten hebben. Het eten is dan ook binnen een mum van tijd naar binnen gewerkt.

Vandaag hebben ze achter het open raam met vliegen hor kennis gemaakt met de poes van de buren. Zumba en Zorba hadden beiden een dikke staart en een hoge rug. Zumba liet van zich horen: een diep gebrom en staren naar de poes. Zorba was een beetje bang en kroop weg.  Zorba is trouwens degene die het meest onderzoekt, een beetje wild is , maar ook lief en aanhankelijk is. Zumba volgt vaak Zorba, maar gaat ook graag zijn eigen weg en wil het liefst een beetje met rust gelaten worden om te slapen. Als Zumba komt knuffelen dan ligt ie het liefst hoog op mijn borst met mijn neusje ergens onder  – een plooi van mijn shirt of in de plooi van mijn arm. Vaak ligt Zorba dan al op schoot en Zumba drukt hem dan een beetje aan de kant.

Ze hebben zelf hun slaapplaats  uitgezocht. Als is even weg ben geweest liggen ze er samen te slapen. En ’s nachts… ze doen het geweldig. Zodra ik naar bed ga en de lichten uit doen, dan zijn ze nog even een minuutje aan het spelen en daarna wordt het muisstil. En als ik ’s morgens opsta liggen ze vaak beiden nog te slapen.

Het is zo leuk om voor Zumba en Zorba te mogen zorgen. Ik ben heel blij met hun aanwezigheid.