Lievie (voorheen Mila)

Hier een update over Mila de kat (nu Lievie).

Lievie is al aardig bijgekomen vanaf het moment dat we haar op hebben gehaald. Ze is duidelijk wat sterker geworden in haar achterpoten en al aangekomen. Elke dag leren we weer wat nieuws over haar. Ze houdt heel erg van eten en wil dit absoluut niet delen met haar huisgenoot Bengel. Als Bengel in de buurt komt terwijl ze eet, dan blaast ze en haalt ze uit. Ze wankelt nog steeds als ze op 3 poten staat, dus het maakt niet veel indruk op hem…

In het begin wou ze alleen maar onder bed in de slaapkamer liggen. Ik had daar een kussen en kleed neergelegd zodat ze in ieder geval lekker kon liggen. In de woonkamer kwam ze bijna niet. Na een tijdje heb ik elke avond de slaapkamerdeur even dicht gedaan zodat ze wel in de woonkamer moest komen. Ze voelde zich daar eerst niet op haar gemak omdat Bengel daar was. Ik heb er een voerbak neergezet en sindsdien is ze ook daar helemaal in haar element. Ze heeft daar nu ook een eigen hoekje met een ergonomisch kussen. Ze lag vaak op de grond en als ze dan op moest staan ging dat moeilijk. Met dit kussen gaat dat stukken beter. S’ avonds ligt er een kussen in de keuken waar ze de hele nacht op slaapt.

We merken wel dat ze door haar slechte gehoor heel schrikkerig is. Dat geeft nog wel eens wrijving tussen haar en Bengel. Hij wil dan even snuffelen of langs lopen en dan schrikt ze. Ze blaast en haalt dan uit naar hem. Als ze hem voor die tijd opmerkt dan loopt ze gewoon langs hem heen en is er niks aan de hand, althans, als hij niet aan “haar” eten zit. Hetzelfde doet ze bij mij. Als ik haar aai vindt ze dat heerlijk, maar onverwacht aaien hoef ik niet te doen. Ze begint dan direct te blazen. Als ze dan ziet dat ik het ben komt ze wel terug om alsnog geaait te worden. Net of ze haar op haar manier sorry zegt.
Ze wil niet opgetild worden, met een borstel gekamd worden en springen. Volgens mij doet het haar allemaal pijn. Aaien is prima, maar wel tot de schouderbladen. Haar rug doet haar zeer.
Ook kan ze niet op haar kont zitten zoals andere katten. Ze hurkt dan.

Ze heeft soms (uit zichzelf) speelse momenten. Elke avond gaan we even spelen omdat ik wel wil dat ze in beweging blijft en ze zo misschien nog wat sterker wordt in haar pootjes. De beste motivatie is met snoepjes. Ik heb een bal waar brokjes in moeten en tijdens het rollen valt er wat uit. Ze is best fel met die bal en als het te lang duurt voordat er wat uit komt, wordt ze chagrijnig en loopt ze weg. Dan moet ze weer opnieuw gemotiveerd worden door een snoepje aan haar te geven. De fladderende vlinder vindt ze wel heel leuk en ze heeft haar eigen knuffeleendje. Met een hengel, laserlampje, muisjes en balletjes doet ze niks.

Met een soort van gebarentaal gaat het vrij goed. 3 keer kloppen op de grond betekend eten. Ze is dan best snel. Met je vingers wiebelen betekend dat ik haar ga aaien. De lampen aan en uitdoen betekend dat ik wegga of terug ben. Ze komt dan altijd wel even kijken en wil geaaid worden. Het is een kat met een eigen karakter. Het lijkt me niet dat ze ooit met andere katten samen is geweest. Ze is daar te afstandelijk voor. Gelukkig gaat het met Bengel en haar vrij goed omdat Bengel een makkelijke kat is. Ik verwacht niet dat ze ooit echt bij elkaar gaan liggen en maatjes worden, maar dat is ook prima. Ze kan hier lekker zichzelf zijn. We laten haar hier rustig rondlopen en ze kan doen wat ze wil.
Binnenkort gaat ze nog even naar de dierenarts om haar suiker te meten en een algemene “APK”.